Verveling moordt. (in ‘t engels klinkt het beter, boredom kills)
Tja, ik verveel me.
En das niet leuk, want als dat wel zo was, zou ik me niet vervelen, maar me vermaken. Het probleem is niet zozeer dat ik niets te doen heb. Internet heeft talloze opties, de tv heeft altijd wel iets boeiends (wat wil je met dat ontelbaar aantal zenders) en ik heb ook nog een goed boek liggen. Eigenlijk heb ik nog heel veel goede boeken liggen, onze kast staat er vol mee. Veel daarvan heb ik wel eens gelezen, sommigen meerdere keren, een enkeling 3 of 4 keer. Maar ik bedoelde eigenlijk dat ik nog een goed boek heb liggen, waarin ik ook echt aan het lezen ben.
Welk boek, zullen sommigen zich afvragen (haha, sommigen, dat is net het aantal personen dat dit leest 
)
Op het moment lees ik “De da vinci code” van Dan Brown. Dat hoef ik eigenlijk niet te melden, dat het door Dan Brown geschreven is, want dat weet toch iedereen wel. Maar toch doe ik het. Waarom? Tja, who knows? Misschien vind ik wel dat dat erbij hoort, de schrijver even noemen. Misschien verwacht ik wel dat als ik het niet zeg, er toch mensen zijn die vragen, “is dat die van Dan Brown?” Of het een van deze redenen is, of een totaal andere, maakt eigenlijk niets uit. Ik lees het boek toch wel, en ik heb de auteur toch al bij naam genoemd. Hah, ik zal je hebben.
Maar ondertussen verveel ik me nog steeds. Ik heb geen zin om nu te lezen. Op MSN, Skype, Xfire en al die andere onzinnige programmaatjes is niemand die iets te vertellen heeft, en om eerlijk te zijn, heb ik dat ook niet echt. Om naar de tv te lopen heb ik geen zin, dat doe ik zometeen wel. Waarom zometeen wel? Omdat ik dan weet wat er komen gaat. Straks komt “Two and a half men”. Geweldige serie. Dat wil ik zien. Daarvoor wil ik wel opstaan, en naar beneden wandelen. Niet voor niks, om te gaan zappen en uiteindelijk nog niks te vinden wat me kan boeien. Dan schrijf ik liever een doelloos verhaal. Wat ondertussen erg lang begint te worden volgens mij, maar dat geeft niet, het gaat toch nergens over, en er is toch niemand die het leest.
Bah. Verveling. Het is alleen al een saai woord, “verveling”. Wist je, als je er een letter aan toevoegt, krijg je vervelling. Veel leuker woord, alleen de uitwerkingen ervan zijn minder. Verveling klinkt gewoon al vervelend. Het woord heeft zo’n saaie nasale klank, vind ik. Maar ach, het bestaat nu eenmaal, en het zal altijd blijven bestaan. Zeker in mijn wereld.
Ik ga maar eens afsluiten, hopend dat ik, wanneer ik morgen terugkom, meer hits heb.
Tot ziens, Au revoir.
Well since you like English so much, I’ll give you an English reply. That blog was almost as much a waste of time, as reading it was. My good lord, if boredom results in you doing this…We should create a committee dedicated to make sure you’re NEVER bored again, cause this is just awfull.
I want more interesting blogs from you, I know you can do it.
P.s I read the da-vince code myself as well, it’s a nice “snack book” as I like to call em. A book which you want to finish in one go and which required little intellectual pressure from the reader.
Take Care.
Beethovenbd.
Kerel, jouw gezwets blijft geniaal…
Alleen vanmiddag al, dit lijkt wel de kers op de taart, niet?
Hoe is ‘t boek?
En dat verveling vervelend klinkt, zal ook iets te maken hebben met het feit dat ze zo op elkaar lijken, denk je ook niet?